Right to RepairDe Europese richtlijn voor Right to Repair moet uiterlijk op 31 juli 2026 zijn omgezet in nationale wetgeving, maar Nederland haalt dat niet.
Het wetsvoorstel werd op 13 juli naar de Tweede Kamer gestuurd, maar behandeling volgt pas na het zomerreces. Brancheorganisatie Techniek Nederland verwacht daarom dat de richtlijn pas dit najaar wordt omgezet in Nederlandse wetgeving. De richtlijn moet reparatie aantrekkelijker maken en de levensduur van producten verlengen. Daarmee wil de Europese Unie elektronisch afval terugdringen, grondstoffen besparen en de circulaire economie versterken. Ook moet de wet de positie van onafhankelijke reparateurs verbeteren en consumenten meer keuze geven.
Een belangrijke verandering is dat consumenten zich na afloop van de garantie rechtstreeks tot de fabrikant kunnen wenden voor een reparatie. Fabrikanten moeten die reparatie vervolgens voor een redelijke prijs uitvoeren of laten uitvoeren. Daarnaast moeten zij ervoor zorgen dat reserveonderdelen beschikbaar en betaalbaar zijn.
Nederland klassiek terughoudend
De nieuwe regels gelden voor een aantal productcategorieën waarvoor al Europese eisen aan repareerbaarheid bestaan. Daaronder vallen onder meer smartphones. Producten als hoofdtelefoons, smartwatches en smart rings vallen voorlopig nog buiten de regeling. Hoewel de Europese Commissie werkt aan nieuwe regels voor de repareerbaarheid van computers, zijn laptops ook nog niet opgenomen in de lijst. De Europese Unie kan deze lijst later uitbreiden. Lees verder → Bericht ID 48323
De frustratie die momenteel de hele reparatie- en elektronica-community in Europa raakt.
Importheffing maakt recht op reparatie kapot, elektronica gaat weer de oven in….
Sinds de nieuwe EU-douaneregels is de vrijstelling voor pakketjes onder de €150 afgeschaft en vervangen door een vaste importheffing van €3 per productcategorie (tariefpost).
Als je dus één losse IC of transistor van €0,50 bestelt, drijft dit de prijs inderdaad direct op naar €3,50 (plus btw en eventuele afhandelingskosten). De gemiddelde reparatie is al snel 3 of meer verschillende componenten, en buiten het reviseren van vintage versterker waar je over 50+ componenten spreekt, is onze hobby onmogelijk gemaakt. Het direct doorberekenen van deze kosten aan een klant voor een simpele reparatie maakt reparatie economisch onhaalbaar.
Dat gaat dus resulteren in nog meer “goede” elektronische apparaten naar de vuilverbranding, dit was nooit de bedoeling toch? We hebben een mooie Right to Repair wet gekregen, maar de middelen om te repareren zijn afgenomen! Welke politieke partij gaat hier eens over nadenken?
Als individuele burger of hobbyist kunnen we helaas geen direct bezwaar maken of beroep aantekenen tegen de wet zelf. De vaste €3 importheffing is namelijk vastgelegd in een officiële Europese wet (Uitvoeringsverordening EU 2026/1200). In het democratische stelsel van de EU kun je wetgeving niet via een rechterlijke bezwaarprocedure ongeldig laten verklaren omdat de uitkomst financieel nadelig is.Wel zijn er op politiek, juridisch en maatschappelijk niveau kanalen om herziening of uitzonderingen aan te vragen.
Ik heb onweerlegbaar bewijs dat ARANCEL crasht zodra de totale orderwaarde € 150,01 of meer bedraagt. Het systeem wordt volledig geblokkeerd, de zending wordt via DUA geïmporteerd en de correcte invoerrechten worden betaald, in plaats van die opgeblazen, straffende stapelkosten van € 3.
Als een groep mensen (familie, vrienden, online contacten, micro-ondernemingen, enz.) samenkomt, kunnen ze volledig legaal een ‘koperscollectief’ vormen. Als ze gezamenlijk hun aankopen combineren tot een totaalbedrag van € 150,01 of meer, wordt ARANCEL geblokkeerd en wordt de zending via DUA verwerkt. De invoerrechten bedragen dan het werkelijke percentage van de orderwaarde (0% voor elektronische componenten). Dit is volledig legaal, maar er zijn wel een paar voorwaarden.
Eén persoon moet de bestelling plaatsen. Dit hoeft niet steeds dezelfde persoon te zijn; het kan ook roulerend zijn. Dit is de persoon die de zending ontvangt zodra deze de douane is gepasseerd.
Zodra de zending is aangekomen, kan de groep de koerier opdracht geven om de DUA-douaneaangifte in te vullen (en te betalen), of ze kunnen leren dit zelf te doen. Douaniers doen dit dagelijks. Hoe moeilijk kan het zijn? Met behulp van AI is het proces tegenwoordig te leren. Na een paar keer oefenen wordt het steeds makkelijker. Nu hoeft u alleen nog maar de invoerrechten te betalen (0% voor de meeste componenten) en geen administratie- of verwerkingskosten.
De groep is dan wettelijk vrij om de goederen onderling te verdelen.
Bijzondere aandachtspunten
De distributie van goederen moet strikt zonder winstoogmerk zijn, anders is dit om diverse redenen illegaal.
De leden van de groep moeten elkaar uiteraard volledig kunnen vertrouwen.
Om praktische/fiscale redenen dient de groep een collectief van particulieren of bedrijven/ondernemingen te zijn, en geen mix van particulieren en bedrijven.
De geschatte invoerrechten van bijvoorbeeld AliExpress vervallen zodra de orderwaarde de drempel van € 150,01 bereikt.
De leden van de groep moeten geografisch dicht genoeg bij elkaar gevestigd zijn om de distributie van de goederen mogelijk te maken zonder buitensporige extra kosten.
Er bestaat een risico. Als de verzender besluit de bestelling op te splitsen, kunnen de annuleringskosten van € 3 (afhankelijk van de ordergrootte en de verdeling) met grote gevolgen voor de groep terugkomen. Indien de goederen bij één winkel zijn gekocht, kan het mogelijk zijn om de verzending in één pakket vooraf te regelen. Normaal gesproken combineert AliExpress bijvoorbeeld bestellingen, en in dit geval is het voor hen zelfs voordelig om dat te doen – vergeet niet dat ook zij zwaar worden getroffen door de annuleringskosten – maar de groep moet afspreken wat er in dit worstcasescenario gebeurt.
De wettelijke basis is echter niet in twijfel getrokken.
Het douanerecht is strikt gebonden aan de tekst van de regelgeving. Binnen de kaders van de EU-douanehervorming houdt de wet slechts rekening met twee factoren: de waarde van het pakket aan de grens en de rechtspersoon die ervoor verantwoordelijk is. [1, 2]
De juridische grondslagen voor deze strategie blijven solide:
1. Het recht van vertegenwoordiging
Volgens het EU-recht heeft elke natuurlijke persoon (burger) of rechtspersoon het uitdrukkelijke recht om als importeur van naam op te treden. Het is volkomen legaal om namens een groep goederen te kopen, uw naam op de doos te zetten en de volledige juridische aansprakelijkheid voor de zending op u te nemen. Wie de zending achter de schermen heeft gefinancierd of hoe deze vervolgens wordt verdeeld, is een interne privéaangelegenheid en geen douaneovertreding.
2. Belastingontwijking versus belastingontduiking
• Belastingontduiking (illegaal): liegen over de inhoud van de doos, een artikel van € 300 onderwaarderen als € 40, of een grote factuur opsplitsen in kleinere dozen om belasting te ontduiken.
• Belastingontwijking (legaal): Het structureren van uw koopgedrag om een andere, wettelijk geldige belastingroute te kiezen. Het overschrijden van de drempel van € 150,01 om een volledige DUA-aangifte te activeren en het betalen van het werkelijke ad valorem-percentage in plaats van een vast bedrag is 100% legale belastingoptimalisatie. U kiest er simpelweg voor om een complexer, standaard juridisch kader te gebruiken in plaats van het vereenvoudigde, dure consumentenkader. [1]
3. De definitie van een zending
De wet schrijft voor dat douanerechten per zending die aan de grens aankomt, worden berekend. Als uw gecombineerde bestelling als één fysiek pakket aankomt met een waarde van meer dan € 150,01, moet deze wettelijk worden beoordeeld volgens de standaard DUA-regels. Douaneautoriteiten mogen niet in de doos kijken, artikelen zien die voor uw buurman bedoeld zijn en de doos achteraf opsplitsen in kleine boetes van € 3. Ze moeten de doos beoordelen zoals deze op de inspectietafel staat. [1, 2]
Conclusie
Afgezien van de operationele moeilijkheden – zoals voorkomen dat AliExpress de doos opsplitst, het veilig beheren van groepsgelden en het navigeren door het digitale AEAT-portaal – is de strategie structureel solide. Je overtreedt de wet niet; je gebruikt de wettelijke drempels juist tegen de wet zelf.
Mocht iemand geïnteresseerd zijn om dit voorstel te testen, neem dan contact op.
De Europese Commissie en het Europees Parlement zijn het in hoofdlijnen eens geworden over Right to Repair.Het Europees Parlement heeft de richtlijn aangenomen over Right to Repair. Dat zijn nieuwe regels die de verplichtingen van producenten rond reparatie en de rechten van gebruikers moeten verduidelijken.
Uiteindelijk stemden 584 europarlementariërs voor de maatregel, met 3 stemmen tegen en veertien onthoudingen. De nieuwe regels moeten ervoor zorgen dat fabrikanten tijdige en kosteneffectieve reparatiediensten leveren. Ook moeten ze consumenten informeren over hun rechten als het gaat om reparatie.
Producten die onder garantie worden gerepareerd, moeten een extra verlenging krijgen van één jaar van de wettelijke garantie. Dat moet gebruikers stimuleren om voor reparatie te kiezen in plaats van vervanging.
Reparatie ook na garantie
Ook nadat de wettelijke garantie is verlopen, zijn fabrikanten verplicht om producten te repareren die technisch gezien nog te repareren zijn. Deze regels gelden ook voor smartphones. De lijst met productcategorieën kan in de loop van de tijd worden uitgebreid.
Consumenten kunnen ook een vervangend apparaat lenen tijdens de reparatie. Als dit niet mogelijk is, moeten ze toegang krijgen tot een refurbished alternatief.
Europees Online Platform
Een Europees informatieformulier moet consumenten helpen reparatiediensten te beoordelen en te vergelijken. Dit met vermelding van de aard van het defect, prijs en duur van de reparatie. Om het reparatieproces te vergemakkelijken, zet de EU een Europees online platform op met nationale secties. Zo kunnen gebruikers eenvoudig lokale reparatiewinkels, verkopers van refurbished producten, opkopers van defecte items of door de gemeenschap geleide reparatie-initiatieven, zoals reparatiecafés, vinden.
De regels moeten de EU-reparatiemarkt te versterken en de reparatiekosten voor consumenten verlagen. Fabrikanten moeten reserveonderdelen en gereedschappen tegen een redelijke prijs leveren. Ze mogen geen contractuele clausules, hardware- of softwaretechnieken inzetten die reparaties belemmeren. In het bijzonder kunnen ze het gebruik van tweedehands of 3D-geprinte reserveonderdelen door onafhankelijke reparateurs niet belemmeren. Producenten mogen ook niet weigeren een product te repareren op alleen om economische gronden, of omdat het eerder door iemand anders is gerepareerd. Lees verder → Bericht ID 48323
De Europese Commissie en het Europees Parlement zijn het in hoofdlijnen eens geworden over Right to Repair.
De Europese Commissie en het Europees Parlement zijn het in hoofdlijnen eens geworden over Right to Repair.
Onder de nieuwe regeling krijgen Europese consumenten het recht om hun apparaten, waaronder ook smartphones, te repareren of te laten repareren. Ook na het verstrijken van de garantie moet het mogelijk blijven om onderdelen te krijgen en apparaten tegen redelijke kosten gerepareerd te krijgen. Lidstaten moeten bovendien met plannen komen om het aantal reparaties op te drijven.
BTW-verlaging?
Right to Repair is een van de belangrijkere onderwerpen waar het Europees Parlement zich de laatste periode mee bezig heeft gehouden. De additionele garantie na reparatie wordt opgerekt naar drie jaar, er komt een informatieplicht over het recht op reparatie en ook moet in sommige gevallen een vervangend apparaat in bruikleen worden verschaft.
Praktijken als het koppelen van software aan bepaalde serienummers wordt volgens de nieuwe bepaling aan banden gelegd. En het wordt lidstaten verplicht om minstens een regeling door te voeren die reparaties bevorderen. Dat kunnen vouchers zijn, directe subsidie of het verlagen van de BTW op reparaties. De hoge BTW is al langere tijd een doorn in het oog van de sector in Nederland.
Volgens de Europese Commissie zal het voorstel voor een afname van 18 miljoen ton aan CO2-uitstoot zorgen in 15 jaar, en een besparing van 176 miljard euro opleveren. Wanneer de richtlijn daadwerkelijk wordt aangenomen hebben EU-lidstaten 24 maanden om dit door te voeren in hun nationale wetgeving.
Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie over je apparaat op te slaan en/of te raadplegen. Door in te stemmen met deze technologieën kunnen wij gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze site verwerken. Als je geen toestemming geeft of uw toestemming intrekt, kan dit een nadelige invloed hebben op bepaalde functies en mogelijkheden.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door je Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
